Random verhalen

Stopover Athens

Stopover Athens

Na mijn echtscheiding enige jaren geleden ben ik altijd alleen op vakantie geweest. Zelfs je beste vrienden lopen tijdens het reizen toch enkel maar voor je voeten. Als ik in het buitenland lekker achter de meiden aan wil, dan kan ik daar geen pottenkijkers bij gebruiken. Waar ben je anders opnieuw vrijgezel voor geworden? Een van mijn favoriete bestemmingen is Griekenland.

Ditmaal zou het Donousa worden, een van de kleine Cyclade-eilanden. Ik vloog met Olympic Airways, een maatschappij die van oudsher vermaard is vanwege zijn rondborstige stewardessen. Terwijl ik dit schrijf, ligt er ter inspiratie een foto van Dimitra Liani naast het toetsenbord van mijn PC. Met niet meer dan een uurtje vertraging landde ik op de internationale luchthaven Eleftherios Venizelos. Omdat mijn boot pas de volgende dag vanuit Piraeus zou vertrekken, had ik mooi de kans om eens wat rond te neuzen in Athene, want daar was ik toevalligerwijs nog nooit geweest.

Zodra ik een goedkope kamer voor de nacht had gevonden, ging ik de stad in, dronk hier een Mythos, at daar een pita chiros en wandelde zomaar wat rond in de Plaka. Tegen het vallen van de avond kwamen de eerste nachtvlinders uit hun holen en spelonken te voorschijn. Op Singrou Avenue werd openlijk getippeld. Er waren enkele verbluffend mooie exemplaren bij: supervrouwelijk en sexy en de een met een nog fraaiere boezem dan de ander. Bloesjes werden geopend, tanden blootgelachen, om de passerende auto's en voetgangers te verleiden. Hun prijs was verdacht laag. Gelukkig maakte een behulpzame Griek me er tijdig op attent dat het allemaal 'shemales' waren.

Wat later raakte ik in een of andere mallotige karaoke-tent verzeild. De aanwezige meisjes waren er zonder uitzondering van Aziatische origine. Eentje met lieve tietjes en een engelensnoetje bood aan iets van Dolly Parton te zingen speciaal voor mij: Jolene, Jolene, Jolene, Jolene, / I'm begging of you please don't take my man. / Jolene, Jolene, Jolene, Jolene, / Please don't take him just because you can. Ze danste erbij met sierlijke bewegingen en streelde de microfoon of het de jongeheer van haar verloofde was. Toch kwam ik er vooral van in een vrijerige stemming omdat ze zo aandoenlijk vals zong.

Toen het liedje uit was, kroop ze gezellig bij me op schoot. Chu Yun heette ze en ze kwam uit Seoel. Voor een klein bedragje wilde ze best even tegenover me op de bar komen zitten en haar benen in mijn nek leggen. Terwijl zij rustig van haar whisky nipte, staarde ik verliefd onder het korte rokje, tussen de zwarte netkousen, recht in de overdwarse glimlach van haar geelbruine onderbuik. Aanraken was echter verboden. Zodra ik een vinger naar haar uitstak, sprong ze razendsnel terug op de grond. Mijn gefluisterde voorstel om samen de nacht door te brengen stuitte op bezwaren. Contractueel waren alle zangeresjes verplicht om tot twee uur in de club aanwezig te zijn. Pas daarna waren ze vrij om een klant te vergezellen. Nu zou ze mijn aanbod om te blijven slapen dolgraag hebben aangenomen, ware het niet dat ze verplichtingen elders had, een besloten feestje in het appartement van een steenrijke Saoedi, zoiets.

Toen ze mijn teleurstelling zag, stelde ze voor om morgen, later op de dag als ze wat was uitgerust, elkaar ergens te ontmoeten en koffie te drinken. Daar schoot ik dus allemaal geen bliksem mee op. Tegen de tijd dat zij uit de veren zou zijn en de laatste sporen van de Arabische orgie had afgedoucht, zwalkte mijn schip al uren over de Egeïsche Zee. Wat zou ik dan mijn tijd en geld en energie hier nog langer zitten verdoen? Dit kinderachtige publieksvermaak van amateur-zangers, die oude hitjes ten gehore brachten bij een geluidsband met begeleidende muziek en een beeldscherm waarop de tekst meeliep, dat was toch al niet precies wat ik me had voorgesteld van een avondje stappen in Athene. Daar kwam bij dat die kittige Koreaanse welbeschouwd helemaal mijn type niet was: te veel het lieftallige meisje en te weinig een echte snol!

Zonder te groeten kwam ik van mijn kruk en wandelde de deur uit. Waarom weet ik niet, wellicht zou een psychiater het kunnen verklaren, maar sinds mijn vroegste puberteit heb ik me vooral onweerstaanbaar aangetrokken gevoeld tot hoeren van de ordinairste soort. Zelfs toen ik getrouwd was heb ik het nooit zonder de goedbetaalde diensten van een heel legertje minderwaardige glijmiddelnimfen kunnen stellen. Bovendien heb ik jarenlang in het geheim een relatie onderhouden met een morsige Servische, wier voornaamste verdiensten een weelderige derrière en een karige bijstandsuitkering waren.

Toentertijd had mijn seksleven op sommige dagen wel wat weg van topsport: 's ochtends op weg naar kantoor even langs bij Buba - zo heette ze - voor een vluggertje, in mijn lunchpauze andermaal naar Buba voor een gratis reprise, 's middags tegen een uur of zes lekker 'overwerken' in de auto met een goedkope tippelaarster en 's avonds dan onvervaard de huwelijkse plichten vervullen. Mijn vrouw heeft nooit iets te lijden gehad van mijn escapades, ik wel van de hare. Haar grootste makke was dat ze niet vreemd kon gaan zonder verliefd te worden op haar minnaar. Inmiddels is zij dus hertrouwd, nota bene met mijn vaste tennismaatje.

Het vervelendste van dat alles is misschien wel dat ik tot op heden niemand anders heb gevonden om af en toe op gelijkwaardig niveau een balletje mee te slaan! Vreemd genoeg moet men met zijn tweeën zijn voor een single... Op de stoep van de karaoke-bar hield ik een taxi aan en beval de chauffeur me naar een ordentelijk bordeel te brengen. Na wat doelloos rondrijden liet ik me gelaten afzetten - zowel in financiële als in geografische zin - in de buurt van het Omonia-plein. In een rommelig achterafstraatje belde ik aan. De uitbaatster bleek een heks te zijn met een uilenbril en een tamelijk agressieve dronk over zich. De fles ouzo stond onder handbereik.

Twee meisjes had ze werken, de ene lelijk, de andere foeilelijk. De foeilelijke was nog vrij, was al de hele avond vrij en zou wat mij betreft de rest van haar leven evengoed vrij blijven. Uit het korte pofbroekje van de babydoll die ze droeg stak een paar knokige stelten. Het loshangende jak had lange mouwen, wat dadelijk mijn argwaan wekte. Welke reden kon ze immers hebben om niet zo te koop te lopen met haar blote armen? De vreemde papavereuforie, die in haar schichtige ogen glansde, verklaarde vermoedelijk een hoop. Verwoed aan haar sigaret lurkend klampte ze me aan. Voor 25 euro mocht je er langs alle kanten in, van boven en vanonder, van achter en van voren, met of zonder gummi, net wat je wilde!

Behalve een armzalige gratenkut en een gevaar voor de volksgezondheid was ze volgens mij nog getikt ook, want terwijl ze trachtte me te overreden haar peeskamertje te betreden, stond ze zich onafgebroken in het kruis te krabben en liet daarbij een klokkend keelgeluid horen, alsof ze voor moederkip studeerde. Dat alles leek me geen aanbeveling en geërgerd poeierde ik haar af. Voor de gewone lelijke moest je in de rij. In de gang voor haar kamer stonden drie soldaten te wachten. Na een paar minuutjes kwam de knul die bij haar was naar buiten en werd de volgende binnengeroepen. Het was daar puur lopende band werk. Geen wonder dat ze een afgepeigerde en doodzieke indruk maakte. Haar huid, waarop nog niet zo lang geleden het predikaat roomblank van toepassing moest zijn geweest, zag er pukkelig en vlekkerig uit en haar beha leek een cup te groot gekocht.

De lust verging me. De ontmoeting met dergelijke heroïnestakkers vervult me telkens weer met een mengeling van afkeer en medelijden en stemt me vooral eindeloos droevig. Toen ik bovendien in de gaten kreeg dat Grieks sprekende bezoekers slechts de helft betaalden van het tarief dat toeristen in rekening werd gebracht, besloot ik de plaat te poetsen. De bebrilde heks, die het niet kon verkroppen dat ze mijn poen nu misliep, schold me woedend na. Nadat ik in een café met een groot glas ouzo de weeïgheid uit mijn maag had verdreven, besloot ik mijn geluk nog eens te beproeven op een ander adresje, een zijstraatje van de Panepistemioustraat ditmaal. De lamp boven de deur van het bouwvallige huis knipoogde me rooskleurig toe. Binnen hing een nogal doodse sfeer.

Aan de bar zat een stille drinker. Wat verderop zat een half dozijn opgedirkte en in slonzige lingerie geklede prostituees met elkaar te kibbelen in een Slavische taal: bingo! Toen ze me in het oog kregen, werd er kort gesmoesd, waarna een van hen opstond en bij me aanschoof. Klaarblijkelijk werd de klandizie verdeeld volgens een soort onderling afgesproken rooster. Voor een koe was ze niet onknap, "en", zo prees ik me gelukkig, "alles erop en eraan, meer dan dat zelfs!" Ze was 27 jaren jong, zei ze, maar zag eruit als 40. Verder moest ze zo te zien minstens 100 kilo wegen. Beleefdheidshalve stelde ik voor een flesje champagne te bestellen. Ze knikte ja, maar bedoelde nee. Het liefst had ze gewoon een biertje. Het gesprek vlotte niet erg, want ze sprak ternauwernood drie woorden Engels.

Bulgarije, daar kwam ze vandaan. De non-verbale communicatie verliep al weinig beter. Toen ze haar duim over haar wijsvinger wreef, dacht ik dat het 'geld' betekende, maar ze vroeg slechts 'een ogenblikje', want ze moest naar de wc. Om tenslotte alle misverstanden uit de wereld te helpen, haalde ze een vale hangtiet uit haar beha en zwabberde ermee voor mijn gezicht heen en weer. Het kostte 60 euro voor een kwartiertje. We gingen naar boven, een steile trap op. In een soort bezemkast stond alleen een smalle stretcher. Een raam was er niet en binnen rook het bedompt naar zweetvoeten en muffe scheten. In de muur was een haak geschroefd, waaraan ik mijn kleren diende op te hangen. Ze streek de kreukels uit het papieren onderlaken en wenkte me te gaan liggen.

Ik vroeg of ze om te beginnen een beetje wilde pijpen. Aan de binnenkant van de deur was 'I hartje Greek' in het hout gekrast. Een andere grapjas had daar met viltstift onder gekladderd: The difference between a whore's ass and a sausage-machine is the machine doesn't fart when the sausage comes out. De Bulgaarse kwam naast me zitten, haar rug naar me toegekeerd, en boog zich weinig enthousiast over me heen. Haar ogen gingen volledig schuil achter het slordig geblondeerde haar, dat als een gordijntje naar voren viel. Haar hoofd begon daar beneden met korte rukjes op en neer te schieten en er werd wat aan mijn fluit gefrunnikt, iets waarvan ik kennelijk geacht werd te geloven dat ze het met haar tong en lippen deed. Een beetje nijdig vroeg ik of ze soms dacht dat ik seniel was. Het verschil tussen afzuigen en aftrekken wist ik heus nog wel. Mij belazerde ze niet!

Natuurlijk hield ze zich van de domme, schokschouderde wat en trakteerde me mompelend op een paar welluidende scheldwoorden in haar moerstaal. "Fuck it!" stoof ik op. Dat verstond ze wel. Dadelijk kreeg ik een rubber naar mijn kop gegooid, dat ik er zelf omheen moest doen. Intussen had zij haar slip uitgetrokken en gebaarde nors dat ik plaats moest maken op de stretcher. De spiraalveren kermden het uit onder haar gewicht, terwijl ze achterover zonk. De handen losjes achter haar hoofd gevouwen liet ze zich bestijgen, haar brede gezicht een masker van verveling en make-up.

Haar grote geslacht stonk ontzettend naar latex en was bedekt met harde, zwarte stoppeltjes, wat een uiterst rasperig effect gaf. Ze hield haar dijen helemaal wijd, zodat ik goed diep kon stoten. Het gekraak van de stretcher moest tot aan het einde van de gang te horen zijn. "You come now, come now!" begon ze al na een halve minuut te zaniken, maar ik liet me niet opjutten en veinsde gewoon geen zaadlozing te kunnen krijgen. Prompt nam het uitpezen een aanvang: voor 25 euro mocht ik er 5 minuten bij kopen, haar beha uit kostte 10 extra en toen nog eens 20 euro voor een alternatief standje. "Not in Popo," waarschuwde ze in haar beste Engels en kwam op handen en knieën voor me staan. Zo op zijn hondjes klonk uit haar zompige diepten een gegorgel op, alsof ik God nog aan toe bezig was een gootsteen te ontstoppen!

De stank was intussen nauwelijks nog om te harden. Die had zich de laatste twintig klanten niet meer gewassen waarschijnlijk. Langzaam duwde ik haar billen uit elkaar en gluurde verlekkerd in de vettige poepspleet. De donkerbruine aars puilde onrustbarend en stond wijd open, belust en obsceen als de bloem van een vleesetende plant. Het al te geile uitzicht deed me mijn condoom pardoes volspuiten. Terug beneden aan de bar, waar ik nog even van een drankje 'on the house' genoot, begon die stille drinker onverwachts tegen me aan te mompelen: of ik getrouwd was, wilde hij samenzweerderig weten. Zijn stem klonk zo zacht, dat ik mijn gezicht vlak bij het zijne moest brengen. Was ik soms op zoek naar een echtgenote? Het was hem namelijk niet ontgaan dat ik geen ring droeg. Hij kon me in contact brengen met een heleboel potentiële bruidjes, sommigen bijzonder mooi, veelal afkomstig uit Oost-Europa. "Net zo mooi als deze hier?" vroeg ik ironisch en wees naar de vrouwen om ons heen.

Gelukkig voor hen trouwens was het inmiddels een stuk drukker geworden; op die manier werd er tenminste wat verdiend! Bijna mistroostig bekende mijn gesprekspartner de broer te zijn van de baas van deze club, waaraan hij met een verontschuldigend gebaartje toevoegde, dat het hier niet meer was dan een vieze neuktent, 'a dirty fucking-joint". Afijn, de schoorsteen kon ervan roken, maar feitelijk waren die Bulgaarse wijven nog te smerig om je 'dick' in te steken. De vuile taal die hij uitsloeg werkte nogal komisch in combinatie met zijn bepaald timide spreektrant. De echt aantrekkelijke meisjes, zette hij uiteen, werden doelbewust buiten de prostitutie gehouden, die gingen regelrecht de internationale huwelijksmarkt op. Er kwamen foto's uit zijn tas. Op de achterkant van elk portret was een naam geschreven: 'Katya', 'Irina', 'Natasha', 'Lyubov', 'Svetlana', 'Imrana', 'Hristina', 'Yasmin', 'Lena', 'Maria', 'Tatyana', 'Larisa', 'Olga', 'Seraphima', 'Nadezhda'. Vooral de donkerharige Imrana wierp me een lange, zwoele blik toe. "Alle papieren in orde en niks tegen hun zin," garandeerde hij.

Als je die rotzak zo hoorde, zou je warempel gaan geloven dat hij dit handeltje in vers vrouwenvlees uit liefdadigheid had opgezet, als een vorm van bilaterale ontwikkelingssamenwerking zogezegd. Nadat ik ze aandachtig een voor een had bekeken, gaf ik hem zijn foto's terug, met de verzekering absoluut geen interesse te hebben. Hij reageerde al net zo ongelovig als mijn moeder: die begrijpt het ook nooit waarom ik gezworen heb de rest van mijn leven vrijgezel te blijven. Hoe leg je iemand uit, dat je de dierlijke eenzaamheid tussen de dijen van een dikke, naamloze hoer verre verkiest boven het zoetsappige geluk van iedere ochtend te ontwaken naast je eigen, beeldschone wederhelft? "Vrije vrouwen genoeg op de wereld.

Waar jij een zaakje in moet beginnen" adviseerde ik "is in goede tennismaatjes!"

I think this story is pretty disgusting actually. If you despise women and in particular prostitutes, you do in my view definitely miss the point!!!

prachtig verhaal, en niet van humor gespeend!

Vind ik zelf ook. Als iemand anders nog iets bijzondere heeft meegemaakt, maak van je hart geen moordkuil.

HET IS EEN LEUK VERHAAL

Comments   

0 #1 Guest 2017-11-20 10:41
I see you don't monetize your website, don't waste your traffic, you can earn extra bucks every
month because you've got high quality content.
If you want to know how to make extra money, search
for: Boorfe's tips best adsense alternative

My weblog: FirstShiela: https://10Carlo.blogspot.se
Quote

Add comment

Geef gerust je mening, desgewenst geheel anoniem, (Nederlands or English only) maar gebruik dit niet om te adverteren, plaats geen weblinks, geen e-mail adressen en ook alsjeblieft geen scheldpartijen en geen obscene taal. Wil je persoonlijk antwoord, kies dan contact in het hoofdmenu. Veel plezier Ricardo

Security code
Refresh



Anti-spam: complete the task

Doorzoek de site

Laatste commentaar