Random verhalen

Bijzondere ontmoetingen

Bijzondere ontmoetingen


Wat is er vandaag allemaal gebeurd. Ik heb twee totaal verschillende activiteiten gedaan  te weten:
  • lunchen en
  • de Pasar Malem bezoeken...


die uiteindelijk toch allebei met de titel van deze website te maken hebben!
Nu heb ik al eens eerder verteld hoe ik lunch, dus je begrijpt het misschien al een beetje. Daar ging geen broodje naar binnen maar een kadetje en ik heb geen worstje gehaald, maar een worstje gegeven. Tegen lunchtijd ben ik vertrokken naar een van mijn favoriete Thaise massageplus adresjes. Ik stond voor de gesloten binnendeur van het onopvallende pand in een drukke winkelstraat. Daar kom je via een smal, discreet gangetje en een open buitendeur direct vanaf de straat. Ik drukte op de bel. Nu wordt daar normaal gesproken joviaal opengedaan door een wat oudere gastvrouw, of haar eveneens wat oudere Thaise collega, die je binnenlaat in de grote huiskamer erachter, waar de meisjes, meestal twee of drie Thaise, zitten te praten, TV-kijken of de laatste hand aan hun make-up leggen.
Nu werd pas na enige tijd de deur voorzichtig op een kier gezet en een kleine Thaise jonge vrouw keek mij schuchter en argwanend vanuit het duister aan. Of ik hier al eens eerder was geweest, vroeg ze in redelijk goed Nederlands. Ja dat was ik wel. Ik vroeg maar even of ze al open waren. Het was tenslotte nog voor twaalven, maar ik wist eigenlijk al dat 11:00 uur de openingstijd was. En of ik dan naar binnen mocht. Ze keek me nog even onderzoekend aan en toen was ze er voldoende van overtuigd dat ze deze vroege klant ook wel zonder de bazin aan konden. Binnen stelde ze me aan haar collegaatje voor, ze waren de enige twee, maar ik koos toch voor het meisje aan de deur.
Tja, en wat toen gebeurde overkomt me dus wel vaker maar ik blijf me er over verbazen. En ik blijf er van genieten, laat ik dat eerlijk zeggen. Wat gebeurt er dan?  Binnen 20 minuten nadat ze me aarzelend en argwanend en voor de allereerste keer een klam handje gaf, lag Kimmy, want zo heette ze, kronkelend van genot onder me klaar te komen, alsof we al jaren een heftige relatie hebben. Binnen het halve uur had ik zo een "intieme" band met haar opgebouwd dat we bij het vertrek nog amicale grapjes maakten. OK, wel allemaal op tijdelijke basis, maar toch. OK, voor haar niks meer dan een bijzonder aardige klant. Ok, voor mij ook niets meer dan een bijzonder plezierig verlopen lunch..
Een volgende keer zal ze zeker niet meer vragen of ik voor het eerst ben..
Einde eerste deel..
En er gebeurde nog meer op die dag. En wel op de Pasar Malem Besar, de grote Indische markt in Den Haag. Ik was er op de eerste dag dat de markt open was. Buiten liepen ongewoon veel politieagenten rond te slenteren. Ongewoon, omdat de Pasar Malem een toonbeeld is van rust en gemoedelijkheid. Er stonden ook veel fotografen even voorbij de ingang en zelfs enkele cameraploegen. En een rood lint voor een apart vrijgehouden zij-ingang. Een belangrijke gast leek op komst.
Binnen ving ik het gerucht op dat de koningin zou komen deze eerste dag. Ik dacht zo van: Nou, dat zal wel, maar ik ga daarvoor toch echt niet in de rij staan van nooddruftige fans die zo nodig een glimp van ons staatshoofd willen opvangen.
Enfin, ik liep vrij snel door de tenten met Indische snuisterijen en kwam bij de Indische eettentjes en bestelde daar een Martabak bij een stand die daar zijn specialiteit van gemaakt had. (en terecht!) Ik zat daar op mijn gemak van te eten, toen ik in de verte wat geroezemoes hoorde aankomen en jawel, de koningin kwam langs. Met de blijkbaar onvermijdelijke stoet van fotograven, filmploegen, beveiligingsmensen etc. . Ik vind dat altijd wel leuk om zo van een afstandje te zien. Ze was op weg naar een (voor de gelegenheid besloten) voorstelling in het Bibit theater.
En ze werd, toch wel enthousiast, begroet door de aanwezige mensen. U hebt er ongetwijfeld over kunnen gelezen en gezien in de bladen....
Nu vind ik, naast lekker eten en de al genoemde relaxte atmosfeer, de live muziek een van de leuke dingen van de Pasar Malem. Wat later op de avond stond ik dan ook te luisteren bij een (indische) rockband in een klein hoekje bij een van de eettenten. Het klonk allemaal lekker swingend en er stond veel publiek naar te kijken.
En één vouw uit dat publiek, zo'n twee rijen voor me, die  kende ik....
Een aardige, iets licht getinte vrouw met mooi stijl zwart haar en een leuke pony, die al jaren op de Geleenstraat een raam heeft. Zonder meer een sympathieke vrouw, ik geloof alleen niet dat ik ooit met haar naar binnen geweest ben.
En ze was daar nu ook met bekenden/vrienden/familie van haar dus ik ging geen gesprek aan met haar. Bovendien was ik zelf ook met vrienden...
Wat schetst mijn verbazing als ik opeens weer wat geroezemoes hoor. Ja hoor de koningin komt weer langs met haar gevolg. Terug van het theater. En ze hoort de lekkere swingende muziek.
En ze besluit dat ze daar wel even naar wil blijven luisteren.......
De jongens van de beveiliging doen hun werk, geholpen door het bereidwillige publiek. Binnen een paar seconden staat ze daar ineens vlak voor de band op de eerste rij.
Zomaar ineens NAAST die vrouw van de Geleenstraat. (als ze dat geweten had..) Ja, ik weet niet eens wat ze er dan van gezegd zou hebben. En het maakt me ook niet echt uit eigenlijk. Ik weet wel dat ik het wist. Als een van de weinigen. En dat wilde ik jullie eigenlijk alleen maar even melden.
Moraal van het verhaal:
Prostituees zijn ook maar mensen, net als koninginnen.

Add comment

Geef gerust je mening, desgewenst geheel anoniem, (Nederlands or English only) maar gebruik dit niet om te adverteren, plaats geen weblinks, geen e-mail adressen en ook alsjeblieft geen scheldpartijen en geen obscene taal. Wil je persoonlijk antwoord, kies dan contact in het hoofdmenu. Veel plezier Ricardo

Security code
Refresh



Anti-spam: complete the task

Doorzoek de site

Laatste commentaar